W zadaniu podano dwie różnice inwentaryzacyjne: nadwyżkę wafli orzechowych (3 kg po 20 zł/kg) oraz niedobór wafli migdałowych (2 kg po 22 zł/kg). Komisja zdecydowała o kompensacie niedoboru nadwyżką, czyli o wzajemnym "pokryciu" części różnic w granicach, w jakich jest to możliwe.
Kluczowe są dwie zasady rachunkowe stosowane w tego typu zadaniach:
- Ograniczenie ilościowe – nie da się skompensować większej ilości niż wynosi niedobór. Skoro niedobór to 2 kg, to do kompensaty można przyjąć maksymalnie 2 kg z nadwyżki (mimo że nadwyżka wynosi 3 kg).
- Wycena kompensaty – skoro niedobór jest kompensowany nadwyżką, wartość kompensaty przyjmuje się według wartości nadwyżki, którą "oddajemy" na pokrycie braku.
Obliczenie jest więc proste:
2 kg × 20 zł/kg = 40,00 zł
To jest wartość kompensaty, bo tylko 2 kg z nadwyżki może zostać użyte do pokrycia 2 kg niedoboru, a cena 20 zł/kg dotyczy właśnie towaru stanowiącego nadwyżkę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 44,00 zł wynika z pomnożenia 2 kg × 22 zł/kg, czyli wyceny "po cenie niedoboru". To typowa pomyłka polegająca na przyjęciu droższej ceny bez sprawdzenia, co dokładnie jest wyceniane w kompensacie.
- 60,00 zł to 3 kg × 20 zł/kg, czyli skompensowanie całej nadwyżki, mimo że niedobór jest mniejszy (2 kg). To błąd nieuwzględnienia limitu ilościowego.
- 66,00 zł to 3 kg × 22 zł/kg (lub podobna kombinacja), czyli połączenie dwóch błędów naraz: przyjęcie złej ilości i złej ceny jednostkowej.
Na egzaminie warto zawsze odpowiedzieć sobie na pytanie: jaka ilość realnie podlega kompensacie oraz według której ceny liczę wartość kompensaty. Dopiero potem wykonuj mnożenie.
