Wynagrodzenie w akordzie progresywnym jest zależne od liczby wykonanych sztuk (tu: par spodni), a stawka za sztukę rośnie po przekroczeniu kolejnych progów określonych w tabeli. Kluczowe jest to, że nie zawsze cała produkcja jest liczona jedną (najwyższą) stawką. Zwykle stosuje się podejście "przedziałowe": każda część produkcji przypadająca na dany próg jest wyceniana stawką przypisaną do tego progu.
Aby policzyć wynagrodzenie dla 510 sztuk, należy:
- odczytać z tabeli progi ilościowe (np. zakresy typu: 0–X, X+1–Y, powyżej Y) oraz odpowiadające im stawki akordowe,
- ustalić, ile sztuk z 510 mieści się w każdym przedziale,
- dla każdego przedziału obliczyć kwotę cząstkową: liczba sztuk w przedziale × stawka z tabeli,
- zsumować kwoty cząstkowe i zastosować typowe zaokrąglenie do 1 grosza.
Odpowiedź "2 670,00 zł" jest zgodna z takim sposobem liczenia: suma wynagrodzeń cząstkowych z kolejnych progów (wynikających z tabeli do zadania) daje właśnie tę kwotę.
Pozostałe propozycje wyników są typowe dla błędów rachunkowych:
- "2 550,00 zł" bywa efektem pominięcia części progresji (np. naliczenia zbyt niskiej stawki dla nadwyżki ponad próg albo nieuwzględnienia jednego przedziału).
- "3 060,00 zł" często pojawia się, gdy student zastosuje wyższą stawkę do zbyt dużej liczby sztuk (np. liczy prawie całość produkcji stawką z wyższego progu).
- "3 570,00 zł" może wynikać z błędu podwójnego naliczenia (np. przekroczenia progu potraktowanego jak "premia" doliczana do całości) albo z mylenia akordu progresywnego z mechanizmem procentowego zwiększenia całej płacy.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz na brudno progi z tabeli i policz sztuki w każdym przedziale osobno. To minimalizuje ryzyko pomyłki na granicach progów i ułatwia kontrolę sumy.
