W zadaniu opisano tranzystor bipolarny sterowany prądem bazy IB. W typowym modelu pracy w trybie aktywnym prąd kolektora jest (w przybliżeniu) proporcjonalny do prądu bazy i zależy od wzmocnienia prądowego β:
IC = β · IB
Najpierw wyznaczamy skrajne wartości prądu kolektora:
- Dla IB = 0,1 mA mamy IC = 100 · 0,1 mA = 10 mA.
- Dla IB = 1 mA mamy IC = 100 · 1 mA = 100 mA.
Następnie liczymy spadek napięcia U na rezystorze R z prawa Ohma. Ponieważ pytanie dotyczy napięcia na rezystorze, stosujemy:
U = I · R (tu: I = IC)
Przeliczamy prądy na ampery:
- 10 mA = 0,01 A
- 100 mA = 0,1 A
Teraz obliczamy granice:
- Umin = 0,01 A · 100 Ω = 1 V
- Umax = 0,1 A · 100 Ω = 10 V
Stąd zakres zmian napięcia na rezystorze wynosi 1–10 V.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Zakres typu 0,5–5 V odpowiadałby mniejszemu wzmocnieniu lub innemu rezystorowi (np. 50 Ω) i nie wynika z danych. Zakres 0–15 V jest typowym "odruchem" związanym z napięciem zasilania, ale pytanie dotyczy spadku na R, który wynika z prądu IC, a nie z samego faktu zasilania 15 V. Zakres 10–15 V wymagałby znacznie większego prądu kolektora lub innej wartości rezystora.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdziel dwa kroki: najpierw prąd (β·IB), potem napięcie (I·R). Najczęstsza pułapka to liczenie U z IB zamiast z IC.