W statyce belki rozpatruje się reakcje podporowe, czyli siły (i ewentualnie momenty), które powstają w miejscach podparcia w odpowiedzi na obciążenia zewnętrzne. Reakcje te nie są "dodawane z definicji" – wynikają z warunków równowagi oraz z tego, czy podpora faktycznie przenosi obciążenie (ma kontakt, docisk, nie ma luzu itp.).
Jeżeli w treści jest mowa o nieobciążonej podporze, oznacza to, że w rozpatrywanym przypadku ta podpora nie przenosi siły na belkę. W takim stanie pracy belka nie "naciska" na podporę (albo kontakt nie występuje), więc zgodnie z zasadą akcji i reakcji podpora nie może przekazać na belkę dodatniej/ujemnej reakcji pionowej. Stąd reakcja pionowa na tej podporze jest równa 0.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "P" sugeruje, że cała siła zewnętrzna zostałaby przejęta przez tę podporę. To byłoby możliwe tylko w układzie, w którym ta podpora rzeczywiście pracuje i warunki równowagi na to wskazują. Dla podpory nieobciążonej taki wniosek jest sprzeczny z założeniem.
- "P/2" jest typowym "odruchem" z belek swobodnie podpartych z symetrycznym obciążeniem, gdzie reakcje mogą się rozkładać po równo. Bezpośrednie przeniesienie tej reguły na inny schemat (zwłaszcza z podporą niepracującą) prowadzi do błędu.
- "2 P" oznaczałoby reakcję większą niż samo obciążenie skupione. Taka sytuacja może się zdarzać w niektórych układach (np. przy odpowiednich ramionach momentów i znakach reakcji), ale nie dla podpory, która jest określona jako nieobciążona.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zacznij od interpretacji schematu (rodzaj podpór, gdzie jest obciążenie, czy jest możliwy brak kontaktu). Dopiero potem zapisuj równania równowagi i sprawdzaj, czy otrzymane reakcje mają sens fizyczny.
