Higroskopijność to zdolność substancji do pochłaniania wilgoci z powietrza. W praktyce aptecznej ma to znaczenie głównie dla postaci stałych, bo dopływ wody z otoczenia może powodować zbrylanie, zmianę masy, pogorszenie sypkości, a czasem także przyspieszenie procesów degradacji.
Odpowiedź "Belladonnae extractum siccum" jest poprawna, ponieważ suche wyciągi (zwłaszcza roślinne) często mają charakter mieszanin wieloskładnikowych o znacznej części amorficznej, co sprzyja wiązaniu pary wodnej. W efekcie mogą wymagać szczelnych opakowań i krótkiej ekspozycji na powietrze podczas odmierzania.
Pozostałe propozycje to postacie płynne, w których pojęcie higroskopijności nie jest typowym kryterium oceny w takim pytaniu:
- "Camphorae spiritus" to roztwór o charakterze alkoholowym; istotniejsze są tu lotność i odparowywanie rozpuszczalnika niż "wchłanianie wody z powietrza".
- "Absinthi tinctura" (nalewka) jest roztworem alkoholowym; jej zachowanie determinuje głównie zawartość alkoholu i szczelność zamknięcia.
- "Pini sirupus compositus" (syrop złożony) jest już cieczą o dużej zawartości wody; w praktyce magazynowej opisuje się raczej ryzyko fermentacji lub krystalizacji cukru, a nie higroskopijność jako cechę rozstrzygającą w tym typie zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "extractum siccum", warto skojarzyć to z problemami typowymi dla proszków i suchych mas (wilgoć, zbrylanie, konieczność szczelnego przechowywania).
