W logistyce i spedycji współczynnik wykorzystania ładowności pojazdu służy do oceny, czy pojazd został załadowany "pod względem masy" w odniesieniu do jego możliwości przewozowych.
Ładowność jest parametrem masowym (ile masy ładunku można maksymalnie zabrać). Z tego powodu wskaźnik wykorzystania ładowności musi porównywać:
- masę przewożonego ładunku (wartość rzeczywistą w danym kursie),
- do nominalnej ładowności pojazdu (wartości dopuszczalnej/konstrukcyjnej dla pojazdu).
Taki zapis ma praktyczny sens: wynik bliski 1 (lub 100%) oznacza, że pojazd jest załadowany prawie do granicy ładowności, a wynik niski wskazuje niewykorzystaną zdolność przewozową i potencjalnie gorszą efektywność ekonomiczną przejazdu.
Odpowiedź "nominalnej ładowności pojazdu do ilości przewożonego ładunku" jest błędna, ponieważ odwraca relację: wskaźnik powinien mówić, jaką część limitu wykorzystano, a nie "ile razy limit przewyższa ładunek".
Odpowiedzi odwołujące się do "objętości" dotyczą innego zagadnienia: wykorzystania pojemności/kubatury przestrzeni ładunkowej. Takie wskaźniki są przydatne np. przy ładunkach lekkich i gabarytowych, ale nie są współczynnikiem wykorzystania ładowności (masy).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest słowo "ładowność", myśl o masie; jeśli pojawia się "pojemność", "kubatura" lub "objętość", myśl o przestrzeni.
