W zapisie pasowania pierwszy człon dotyczy otworu, a drugi wałka. Litera określa położenie pola tolerancji względem wymiaru nominalnego, a liczba (np. 8, 9) określa klasę dokładności (szerokość tolerancji).
Zasada stałego wałka oznacza, że jako element bazowy przyjmuje się wałek o polu tolerancji h. Dla wałka "h" górna odchyłka jest równa 0, więc wałek "trzyma się" nominalu od góry, a zmiany pasowania uzyskuje się przez dobór pola tolerancji otworu.
Odpowiedź "ϕ50F9/h8" zawiera wałek h8, więc spełnia zasadę stałego wałka. Dodatkowo dobór pola otworu F9 (względem "h") odpowiada sytuacji, w której uzyskuje się pasowanie z luzem, czyli takie, które zapewnia montaż bez wcisku i nie wymaga wciskania/naprasowywania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "ϕ50h6" nie jest kompletnym pasowaniem (brakuje członu dla otworu lub wałka), więc nie pozwala jednoznacznie określić rodzaju pasowania.
- "ϕ50H6" również jest zapisem niepełnym (sam otwór), a ponadto litera "H" kojarzy się z zasadą stałego otworu, nie stałego wałka.
- "ϕ50H8/d9" jest pełnym pasowaniem, ale nie spełnia zasady stałego wałka, ponieważ wałek ma pole "d9", a nie "h…". Taki dobór odnosi się do innej koncepcji bazowania i innego kształtowania luzu/wcisku.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą procedurę: najpierw sprawdź, czy w drugim członie występuje "h" (stały wałek), a dopiero potem oceń, czy para pól tolerancji daje luz, wcisk czy pasowanie przejściowe.
