W instalacjach solarnych do przygotowania c.w.u. (ciepłej wody użytkowej) kąt nachylenia kolektorów wpływa na to, jak dużo promieniowania słonecznego pada na absorber w ciągu roku. Przy kryterium "maksymalna całoroczna efektywność" chodzi o możliwie wysoki uzysk roczny, czyli kompromis pomiędzy miesiącami letnimi i zimowymi.
Odpowiedź "30° ÷ 50°" jest poprawna, ponieważ taki przedział obejmuje typowe zalecane nastawy dla montażu stałego w Polsce: z jednej strony nie jest to kąt bardzo mały (który faworyzuje głównie lato), a z drugiej nie jest to kąt bardzo duży (który zwiększa znaczenie zimy kosztem lata). Dla c.w.u. roczne zapotrzebowanie jest dość równomierne, więc dąży się do stabilnego uzysku w skali roku, a nie wyłącznie do maksymalizacji zimowej produkcji.
Dlaczego pozostałe przedziały są niekorzystne:
- "10° ÷ 30°" – małe nachylenie sprzyja uzyskom w okresie wysokiego położenia słońca (lato). W praktyce może to zwiększać ryzyko przegrzewu/stagnacji w upalne dni i pogarszać bilans poza sezonem letnim.
- "50° ÷ 70°" – większy kąt może być rozważany, gdy priorytetem są miesiące przejściowe lub poprawa uzysku przy niższym położeniu słońca, ale dla typowego kryterium całorocznego może zbyt mocno "przesuwać" charakterystykę w stronę zimy.
- "70° ÷ 90°" – bardzo strome ustawienie jest nietypowe dla celu rocznego i zwykle oznacza świadome nastawienie na okres niskiego słońca. Dla c.w.u. w Polsce nie jest to standardowe rozwiązanie montażowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o "całorocznej" efektywności, szukaj przedziału obejmującego wartości "pośrednie", a nie skrajne. W praktyce ostateczny dobór zależy też od orientacji (azymutu), zacienienia i możliwości montażowych dachu.
