Zapis H7/h6 jest standardowym sposobem opisu pasowania w systemie ISO. Składa się z dwóch części: oznaczenia otworu (H7) oraz oznaczenia wałka (h6). Litera określa położenie strefy tolerancji względem wymiaru nominalnego, a liczba (np. 7 lub 6) określa klasę dokładności IT, czyli szerokość pola tolerancji.
W praktyce:
- H dla otworu oznacza układ otworu podstawowego: dolna odchyłka otworu wynosi 0, a strefa tolerancji leży "powyżej" nominalu.
- h dla wałka oznacza układ wałka podstawowego: górna odchyłka wałka wynosi 0, a strefa tolerancji leży "poniżej" nominalu.
Gdy otwór jest w strefie H, a wałek w strefie h, to granice wymiarów zwykle układają się tak, że montaż jest możliwy bez wciskania, a jednocześnie luz nie jest duży. To odpowiada pasowaniu suwliwemu (mały luz umożliwiający ruch/poślizg).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "wtłaczane" sugeruje pasowanie wciskowe/ciasne, gdzie do montażu potrzebna jest siła lub dodatkowe zabiegi (np. nagrzewanie/chłodzenie). Układ H/h z reguły nie jest dobierany po to, by zapewnić pewny wcisk.
- "mocno wciskane" to jeszcze bardziej skrajna forma pasowania wciskowego, typowa dla kombinacji stref dających ujemny luz (interferencję). Sam zapis H7/h6 nie wskazuje na taki cel konstrukcyjny.
- "przestronne luźne" opisuje duże luzy montażowe, wybierane np. gdy istotna jest łatwość montażu kosztem dokładności prowadzenia. H7/h6 jest raczej kombinacją o umiarkowanej/małej szczelinie, więc nie odpowiada "przestronnemu" luzowi.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj układ (H = otwór podstawowy, h = wałek podstawowy), a dopiero potem oceniaj, czy wynik będzie "luz", "przejście", czy "wcisk". Liczby 7 i 6 mówią głównie o dokładności wykonania, nie o tym, czy na pewno będzie wcisk.
