Wskaźnik masy ciała BMI (Body Mass Index) służy do przesiewowej oceny masy ciała w relacji do wzrostu. W praktyce gastronomii dietetycznej i żywienia zbiorowego bywa używany jako szybki punkt wyjścia do planowania zaleceń żywieniowych, np. przy doborze energetyczności jadłospisu.
W klasyfikacji BMI dla osób dorosłych (powszechnie opartej na progach WHO) wyróżnia się m.in.:
- normę (wartości poniżej 25),
- nadwagę (25–29,9),
- otyłość (od 30 wzwyż, z dalszym podziałem na stopnie).
Skoro w pytaniu podano BMI = 26, to ta wartość jednoznacznie wpada do przedziału 25–29,9, czyli oznacza nadwagę. To ważne rozróżnienie: nadwaga wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zdrowotnym, ale nie spełnia jeszcze kryterium otyłości.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "badana osoba cierpi na otyłość" – to błąd progowy: otyłość zaczyna się od BMI ≥ 30, więc BMI 26 jest za niskie.
- "badana osoba jest wychudzona" – wychudzenie/niedowaga dotyczy wartości zdecydowanie niższych (poniżej dolnych granic normy), a BMI 26 jest powyżej normy.
- "stan odżywienia badanej osoby jest w normie" – norma kończy się poniżej 25; BMI 26 przekracza tę granicę.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj "25 = start nadwagi" i "30 = start otyłości". Dodatkowo pamiętaj o ograniczeniach BMI: nie pokazuje składu ciała (np. u osób bardzo umięśnionych może zawyżać ocenę).
