Odpowiedź "kłach z zabierakiem." jest właściwa, gdy oznaczenie na rysunku wskazuje na obróbkę wałka między kłami z dodatkowym elementem przenoszącym napęd. W mocowaniu między kłami wałek jest podparty na końcach (w otworach centrujących), co sprzyja zachowaniu współosiowości i ułatwia obróbkę powierzchni walcowych na całej długości. Ponieważ sam kieł jedynie podpiera detal, do przekazania momentu obrotowego stosuje się zabierak współpracujący z tarczą zabierakową lub innym elementem napędowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego oznaczenia?
- "podzielnicy z kłem stałym." – podzielnica jest typowa dla operacji wymagających podziału kątowego (np. frezowanie wielokątów/zębów), a nie dla klasycznego toczenia wałka na tokarce. Sam "kieł stały" w podzielnicy nie opisuje standardowego układu przeniesienia napędu jak w zabieraku.
- "imadle pryzmowym z podporą stałą." – imadło pryzmowe służy do mocowania przedmiotów o przekroju kołowym (np. wałków) głównie na frezarkach lub wiertarkach. Jest to mocowanie zaciskowe, inne niż podparcie w kłach; nie odpowiada oznaczeniu wskazującemu na pracę między kłami z zabierakiem.
- "uchwycie szczękowym z podporami ruchomymi." – uchwyt szczękowy to mocowanie w szczękach (najczęściej na tokarce), gdzie moment przenosi zacisk szczęk. "Podpory ruchome" sugerują dodatkowe podparcia, ale nadal jest to inny schemat niż klasyczne mocowanie między kłami z zabierakiem, które rozpoznaje się po obecności kłów oraz elementu zabierającego.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "zgodnie z oznaczeniem na rysunku" kluczowe jest skojarzenie funkcji elementów. Jeśli w oznaczeniu występuje zabierak, to zwykle chodzi o sytuację, w której detal jest podparty na kłach, a napęd przekazywany jest przez dodatkowy element (zabierak), a nie przez szczęki uchwytu.
