W postępowaniach dotyczących nieruchomości (w tym w procedurze podziału) urząd działa w ramach postępowania administracyjnego i posługuje się typowymi, formalnymi formami rozstrzygnięć. Jedną z nich jest postanowienie – akt wydawany "w toku" sprawy, służący potwierdzeniu określonej kwestii proceduralnej lub etapu, bez kończenia całej sprawy co do istoty.
Dlaczego "postanowienie" jest poprawne?
Potwierdzenie zgodności projektowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ma charakter urzędowego rozstrzygnięcia na potrzeby dalszego prowadzenia sprawy. W praktyce taki element bywa wydawany jako postanowienie, a nie jako decyzja kończąca postępowanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Decyzji – decyzja administracyjna to typowy akt, który rozstrzyga sprawę merytorycznie (kończy ją co do istoty). W tym pytaniu chodzi o formę potwierdzenia/stanowiska na etapie procedury, a nie o ostateczne rozstrzygnięcie całej sprawy.
- Pisemnej zgody – "zgoda" jest określeniem potocznym i nie wskazuje jednoznacznie na formalny akt procesowy. W postępowaniu administracyjnym liczy się nazwana forma (decyzja/postanowienie), a nie dowolne pismo.
- Akceptacji burmistrza – brzmi urzędowo, ale nie jest typową, sformalizowaną nazwą aktu w tej procedurze. Dodatkowo sprawę prowadzi organ, a rozstrzygnięcie powinno mieć właściwą formę procesową, nie "akceptację" w sensie nieformalnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się "decyzja" i "postanowienie", warto zadać sobie pytanie: czy chodzi o zakończenie sprawy (częściej decyzja), czy o etap/kwestię w toku postępowania (częściej postanowienie). To pomaga uniknąć automatycznego wyboru najczęściej spotykanego słowa "decyzja".
