W analizie wagowej (grawimetrii strąceniowej) dąży się do otrzymania osadu o znanym składzie i możliwie wysokiej czystości. W praktyce osady bywają zanieczyszczane przez różne mechanizmy związane z przebiegiem strącania i krystalizacji.
Odpowiedź "okluzji." jest poprawna, ponieważ okluzja to zjawisko uwięzienia (zatrzymania) jonów obcych wewnątrz tworzącej się fazy stałej podczas wzrostu kryształów. Domieszki nie znajdują się wtedy wyłącznie na powierzchni, lecz zostają "zamknięte" w objętości osadu, co może zawyżać jego masę i pogarszać dokładność oznaczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji z pytania?
- "współstrącania." to pojęcie szersze, obejmujące różne sposoby przechodzenia domieszek do osadu podczas strącania (np. adsorpcję, okluzję, tworzenie mieszanin kryształów). Nie wskazuje jednak jednoznacznie na mechanizm "wewnątrz kryształu", o który pyta zadanie.
- "adsorpcji." odnosi się przede wszystkim do przyłączania jonów/cząsteczek do powierzchni cząstek osadu. Choć jest ważną przyczyną zanieczyszczeń, nie odpowiada sformułowaniu o zatrzymaniu jonów "wewnątrz" strącanej substancji.
- "efektu solnego." dotyczy wpływu obecności elektrolitów (siły jonowej) na rozpuszczalność, aktywność jonów lub przebieg procesów w roztworze. Nie jest to nazwa mechanizmu mechanicznego uwięzienia jonów w osadzie.
W praktyce ograniczanie okluzji uzyskuje się m.in. przez kontrolę szybkości strącania i warunków krystalizacji (aby kryształy rosły spokojniej), a także przez odpowiednie dojrzewanie i przemywanie osadu.
